تجزيه و تحليل روزه
روزه عبادت مخصوصي است كه از دوبخش نفي و اثبات تركيب يافته است.
بخش اول كف نفس و خود نگه داري از خوردن و آشاميدن از عمل جنسي است كه از لذتهاي نفسي هستند. و هم چنين دروغ بستن به خدا و ترك امور و بعض امور ديگر كه در كتب فقهي آمده است.
بخش دوم اخلاص و نيت و قصد قربت كه در واقع به منزله روح اين عبادت است. حقيقت روزه عبارت است از كف نفس و تصميم بر خودنگهداري از لذت جوييهاي مادي ، به قصد قربت،كه خوردن و آشاميدن و عمل زناشويي و دروغ بر خدا و رسول از مفطرات آن مي باشد.
تعريفي كه در كتب فقهي درباره روزه شده اين است كه اگر كسي به قصد قربت از امور مذكور يعني : خوردن،آشاميدن و جماع و انزال مني و دروغ بر خدا و رسول و احتقان و ارتماس در آب و بقا بر جنابت، امساك و اجتناب كرد،عبادتش صحيح است و قضا و كفاره ندارد . اين روزه عوام مردم مي باشد.
البته در احاديث سطح وسيع تري مورد بحث است:روزه دار حقيقي كسي است كه تمام اعضا و جوارحش را از گناه باز دارد. اين روزه خواص بندگان خدا مي باشد.
بالاتر از اين روزه خواص خواص مي باشد و آن چنين است كه روزه دار علاوه بر ترك خوردن و آشاميدن و ترك همه گناهان قلب خود را نيز از هرفكري كه او را از ياد خدا باز مي دارد فارق سازد. همواره به ياد خدا باشد و او را حاضر و ناظر بداند.خود را مهمان خدا و آماده لقا خدا نمايد.
سوالات و نکات خود را به ما بگویید.